Tramwaje historyczne w Krakowie

SN2+PN2 - 87+530 i PN2 - 524

W drugiej połowie lat trzydziestych liczba pasażerów przewożonych przez krakowskie tramwaje systematycznie rosła. Jedynym rozwiązaniem problemu był zakup nowych tramwajów, które zamówiono w Zjednoczonej Fabryce Maszyn, Kotłów i Wagonów – L. Zieleniewski i Fitzner-Gamper, Spółka Akcyjna, Fabryka Sanocka.

 

Na przełomie 1938 i 1939 roku sanockie zakłady wyprodukowały 28 sztuk nowych wagonów oznaczonych symbolem SN2 (wagony silnikowe, 18 sztuk) i PN2 (wagony doczepne, 10 sztuk). Wozy trafiły do nowobudowanej zajezdni tramwajowej przy ulicy Rzemieślniczej (dziś Podgórze). Tramwaje te mierzyły 10 900 mm długości i ważyły odpowiednio 11,2 i 8,3 tony. Wnętrze wozu składało się z jednego przedziału pasażerskiego, w którym drewniane siedzenia ułożone zostały wzdłuż ścian. 

 

Tramwaje SN2, ochrzczone w Krakowie mianem „Sanoków”, szybko zyskały dobrą opinię zarówno wśród motorowych, pracowników zaplecza technicznego jak i samych pasażerów. Wagony, jak na owe czasy, uznawane były za bardzo nowoczesne. Mimo, że były to wciąż wozy dwuosiowe, zastosowano w nich podwójne usprężynowanie - pudła od wózka i wózka od osi, co znacznie poprawiło elastyczność wagonu i komfort pasażerów. Pojazdy te były również pierwszymi tramwajami w Krakowie, wyposażonymi w ogrzewanie wnętrza.

 

”Sanoki” pracowały w naszym mieście do 1976 roku. Część z nich, po zakończeniu eksploatacji, trafiła na działki pracowników MPK. Inne przebudowane zostały na wozy gospodarcze. Większość jednak skasowano. Gdy po latach rozpoczęto działania mające na celu utworzenie muzeum, udało odnaleźć się zaledwie 4 wagony spośród 28 zakupionych niegdyś w Sanoku tramwajów: dwa silnikowe i dwie przyczepy, niestety w złym stanie. W 1989 roku przystąpiono do odbudowy motorowego wagonu SN2. Jednakże z uwagi na stan techniczny oraz brak wielu elementów odbudowę tramwaju dokonano przy wykorzystaniu ocalałych dwóch wagonów silnikowych. Po wielu trudach uroczyste przekazanie miastu i ponowne poświęcenie tramwaju o numerze 87 nastąpiło 21 maja 1991 roku. Rok później, w lipcu 1992 roku z warsztatów remontowych wyprowadzono odbudowaną przyczepę o numerze inwentarzowym 530. Rekonstrukcję obu wagonów przeprowadzono w Krakowie. Odbudowa, niezwykle trudna z uwagi na brak dokumentacji technicznej i fotograficznej, prowadzona była niemal z "pamięci" wieloletnich pracowników. Dzięki zaangażowaniu wielu osób, możemy dziś oglądać ten charakterystyczny krakowski skład wagonów tramwajowych jeżdżący po ulicach miasta, tak dobrze pamiętany przez mieszkańców podwawelskiego grodu.

 

W lipcu 2006 roku jedną z niedostępnych hal Muzeum Inżynierii Miejskich opuścił wagon PN2 - 524, ostatni wóz tego typu zakupiony w 1939 roku. Tramwaj trafił do zajezdni Nowa Huta, gdzie przy ogromnym wysiłku pracowników MPK, przeprowadzona została kompleksowa renowacja wozu. Wagon starano się doprowadzić do wyglądu z późniejszych lat eksploatacji, dzięki czemu porównując go ze składem SN2+PN2 - 87+530 dostrzec możemy zmiany wprowadzane w taborze na przestrzeni lat. Trzeci odnowiony "Sanok" dołączył do dwóch pozostałych wiosną 2008 roku, stając się tym samym kolejnym czynnym zabytkowym tramwajem, będącym w posiadaniu krakowskiego MPK. 

 

Dane techniczne
Typ SN2 PN2
Rodzaj wagonu Silnikowy Doczepny
Producent Zjednoczona Fabryka Wagonów i Maszyn Zieleniewski, Fitzner, Gamper w Sanoku
Lata produkcji 1938 - 1939
Szerokość toru [mm] 1435
Długość całkowita [mm] 10900
Szerokość całkowita [mm] 2260
Masa własna [t] 11,2 8,3
Liczba osi 2
Średnica kół [mm] 750
Liczba silników 2 0
Moc silnika [kW] 44 0

Skład SN2+PN2 -...
Skład SN2+PN2 -...
Skład Sanoków w...
Wagon PN2 - 524...
Ten sam wagon n...
Zdjęcie odnowio...

Zaloguj się, aby dodawać komentarze.

Zdjęcie tygodnia

Zaloguj się

Odwiedza nas 226 gości oraz 2 użytkowników.