Tramwaje na świecie
Włochy - Bergamo
- Nadrzędna kategoria: Tramwaje
- Kategoria: Tramwaje na świecie
- Opublikowano: piątek, 01, luty 2019 21:00
- PSMKMS
- Odsłony: 2988
Bergamo położone jest u podnóża Alp Bergamskich, na północny-wschód od Mediolanu. Zamieszkane przez nieco ponad 120 tysiące ludzi,podzielone jest na historyczne Miasto Górne oraz młodsze i bardziej współczesne Miasto Dolne. Poza komunikacją autobusową, funkcjonuje tu międzymiastowa linia tramwajowa do Albino oraz dwie terenowe kolejki linowe.
Miasto znane jest w Polsce przede wszystkim z uwagi na port obsługujący tanie linie lotnicze, które umożliwiają podróż do Mediolanu. Autobusy dowożące pasażerów samolotów do stolicy Lombardii kursują stąd co kilka minut. Bergamo jest jednak miastem, w którym warto zatrzymać się przynajmniej na jeden dzień. Na szczególną uwagę zasługuje Bergamo Alta, czyli Górne Miasto, gdzie zachowała się historyczna zabudowa. Polecam zwłaszcza spacer po wąskich uliczkach.
Dolne Miasto z Górnym poza komunikacją autobusową łączy pierwsza z dwóch znajdujących się w Bergamo linowych kolejek terenowych, nosząca nazwę Funicolare di Bergamo Alta. Konieczność uruchomienia środka transportu pomiędzy obiema częściami Bergamo dostrzeżono już w dziewiętnastym wieku. Z uwagi na znaczną różnicę wysokości, po długich dyskusjach zdecydowano się zbudować terenową kolej linową, która powstała w 1887 roku.
Trasa kolejki składa się z dwóch niezależnych torów, które poprowadzone są na całym odcinku od stacji dolnej do stacji górnej. Nie ma więc żadnej mijanki, a każdy z wagoników porusza się niezależnie. Długość prawego toru wynosi 240 metrów, natomiast lewego 234 metry. Dolna stacja kolejki zlokalizowana jest na wysokości 271 metrów n.p.m., natomiast górna stacja na wysokości 356 metrów n.p.m. Różnica wynosi wiec 85 metrów, a maksymalne nachylenie aż 52%. Każdy z wagoników może zabrać na pokład do 50 pasażerów. Kolejka dzięki wielokrotnym modernizacjom funkcjonuje do dnia dzisiejszego.
Druga kolejka terenowa Funicolare di Bergamo-San Vigilio prowadzi z Górnego Miasta na wzgórze San Vigilio. Uruchomiona została w 1912 roku i funkcjonowała do 1976 roku. Dopiero w 1987 roku rozpoczął się jej remont kapitalny, który pozwolił na dostosowanie jej do współczesnych wymogów i wznowienie kursowania w 1991 roku. Kolejka składa się tylko z jednego toru, po którym porusza się jeden wagonik. Długość trasy wynosi 630 metrów. Dolna stacja kolejki zlokalizowana jest na wysokości 369 metrów n.p.m, natomiast górna stacja na wysokości 459 metrów n.p.m. Nachylenie trasy waha się od 10% do 22%. Na linii kursuje jeden wagonik o pojemności 55 miejsc.
Autobusy i linowe kolejki terenowe nie są jedynymi środkami transportu w Bergamo. W 2009 roku w mieście ponownie pojawiły się tramwaje. Historia transportu szynowego w Bergamo jest jednak znacznie bogatsza. Pierwsze tramwaje konne wyjechały na ulice miasta w 1884 roku. Poruszały się po torach o rozstawie 1000 mm. Testowano również tramwaje parowe. Od 1907 roku w Bergamo rozpoczęto eksploatację tramwajów elektrycznych. Sieć w szczytowym momencie osiągnęła długość 40 kilometrów. Po mieście kursowało 10 linii tramwajowych. Niestety, jeszcze przed II wojną światową pojawiły się głosy dotyczące usunięcia tramwajów z ulic z uwagi na blokowanie ruchu drogowego. Realizację tych planów rozpoczęto dopiero w 1950 roku, zastępując kolejne linie trolejbusami. Ostatnia linia tramwajowa zakończyła swoją działalność w sierpniu 1958 roku.
Dodatkowo, w latach 1912 - 1953 pomiędzy Bergamo i Albino funkcjonował tramwaj międzymiastowy, którego trasa poprowadzona była w ruchu ulicznym. Jej długość wynosiła 11 kilometrów. Z Bergamo wyruszały także inne parowe tramwaje poruszające się po torach o prześwicie 1445 mm do takich miejscowości jak Sarnico, Lovere czy Soncino. Wszystkie one zostały zlikwidowane do 1931 roku. Sieć transportu szynowego 100 lat temu była więc w rejonie Bergamo rozwinięta znacznie lepiej niż obecnie.
Starania o odtworzenie połączenia szynowego pomiędzy Bergamo i Albino, już w parametrach szybkiego tramwaju a nawet metra, trwały przez wiele lat i wiązały się z koniecznością przezwyciężenia wielu trudności. Nowe torowisko zdecydowano się poprowadzić w śladzie dawnej kolei Ferrovia della Valle Seriana, która funkcjonowała do 1967 roku i prowadziła do miejscowości Clusone i Parre. Stąd poświęcenie wielu lat na pozyskanie terenu kolei. Budowa trasy rozpoczęła się w 2002 roku. W 2005 roku wykonawca inwestycji ogłosił upadłość. Dopiero po roku udało się wznowić prace.
Nową trasę ostatecznie uruchomiono w dniu 24 kwietnia 2009 roku. Liczy ona 12,5 kilometra długości, wzdłuż której zlokalizowano 16 przystanków. Torowisko tramwajowe jest całkowicie wydzielone. Dopuszczono jedynie przecięcia z ruchem kołowym, które jednak zabezpieczone są wzbudzaną sygnalizacją świetlną. Trasa z obu stron zakończona jest końcówkami. W Bergamo ma swój początek w rejonie dworca kolejowego, który stanowi lokalne centrum przesiadkowe.
Do obsługi linii zakupiono 14 pięcioczłonowych, dwukierunkowych tramwajów AnsaldoBreda Sirio. Obsługują one jedyną funkcjonująca linię i poruszają się z maksymalną prędkością 70 km/h po torach o prześwicie 1435 mm. Obecnie w planach władz Bergamo jest budowa dwóch kolejnych tras tramwajowych.
Obie terenowe kolejki linowe funkcjonują w ramach systemu transportu miejskiego w Bergamo. Obowiązuje w nich identyczna taryfa, jak w autobusach i tramwajach. Komunikacja autobusowa dojeżdżają do dolnej stacji Funicolare di Bergamo-San Vigilio. Dalej dotrzeć można tylko kolejką linową.
