Tramwaje w Europie
Niemcy - Magdeburg
- Nadrzędna kategoria: Tramwaje
- Kategoria: Tramwaje na świecie
- Opublikowano: sobota, 11, grudzień 2021 21:00
- PSMKMS
- Odsłony: 1708
Magdeburg jest stolicą kraju związkowego Saksonia-Anhalt. Miasto zlokalizowane w środkowych Niemczech, nad rzeką Łabą, zamieszkuje około 230 tysięcy ludzi. Szkielet komunikacyjny stanowi sieć tramwajowa, która praktycznie cały czas się rozwija. Po Magdeburgu kursują niemal wyłącznie niskopodłogowe wagony tramwajowe.
Pierwsze ślady osadnictwa na terenie obecnego Magdeburga sięgają jeszcze IX wieku. Szybko powstał tu ośrodek handlu z krajami słowiańskimi. Dzięki temu było to jedno z największych i najbogatszych średniowiecznych miast niemieckich. W 1035 roku Magdeburg otrzymał patent nadający miastom prawo do handlu i zjazdów. Było to podwaliną niemieckiego prawa miejskiego znanego jako Prawa Magdeburskie, które następnie powszechnie stosowano przy lokacji miast na terenie środkowej i wschodniej Europy. Od 1524 roku w Magdeburgu swoje nauki głosił Marcin Luter, zdobywając licznych zwolenników idei reformacji. Od początku XVIII wieku w mieście powstawała twierdza, która do jej likwidacji w 1912 roku była jedną z najpotężniejszych w Prusach i w całych Niemczech. Miasto doznało olbrzymich zniszczeń w wyniku nalotów alianckich pod koniec II wojny światowej. Od 1949 roku Magdeburg znalazł się w NRD. Rozpoczęto wówczas budowę nowego centrum miasta w duchu socrealizmu, niszcząc pozostałości przedwojennych budowli.
Jako pierwsze, na ulice miasta w 1877 roku wyjechały tramwaje konne. W 1886 roku uruchomiono natomiast pierwszą linię tramwaju parowego. Oba przedsiębiorstwa połączyły się w 1887 roku pod nazwą Magdeburger Straßen-Eisenbahn-Gesellschaft MSEG. W kolejnych latach sieć dalej się rozwijała. W 1899 roku powstała pierwsza linia tramwaju elektrycznego, która prowadziła po następującej trasie: Olvenstedter Straße – Alter Markt – Großer Werder. Zaledwie półtora roku później, cała sieć tramwajów konnych została zelektryfikowana. W tym okresie sieć została również rozbudowana poprzez budowę obwodnicy wokół centrum.
Pod koniec II wojny światowej sieć tramwajowa doznała znacznych zniszczeń w wyniku nalotów bombowych, przeprowadzonych przez aliantów. W 1945 roku zniszczono główną zajezdnię, w wyniku czego wiele pojazdów zostało uszkodzone. Po wojnie rozpoczęto odbudowę sieci tramwajowej. W latach 1949 - 1951 w mieście pojawiły się pierwsze nowe pojazdy. Dopiero jednak wprowadzanie do ruchu od 1969 roku wagonów Tatra przyczyniło się do prawdziwej rewolucji taborowej w mieście. W 1978 roku Magdeburg stał się pierwszym przedsiębiorstwem tramwajowym w NRD, które eksploatowało wyłącznie czechosłowackie tramwaje. Równolegle realizowano budowę nowych tras: 1975 roku do Neustädter See, w 1979 roku do obszaru przemysłowego Rothensee i w 1984 roku do Neu-Olvenstedt. W 1989 roku w mieście funkcjonowało 12 linii tramwajowych.
Po zjednoczeniu Niemiec nadal trwał rozwój sieci tramwajowej. W 1991 roku oddano do użytku trasę do do Lerchenwuhne (obecnie IKEA), w 1992 roku powstało połączenie między Südring i Westring, a w 2004 roku między na Europaring i Listemannstraße. W sierpniu 2018 roku otwarto trasę przez Wiener Straße, którą następnie w grudniu 2020 roku przedłużono do Warschauer Straße.
Obecnie komunikację tramwajową w mieście obsługuje przedsiębiorstwo Magdeburger Verkehrsbetriebe GmbH, utworzone w 1999 roku. Długość sieci wynosi 64 kilometry, po których porusza się 9 linii tramwajowych, obsługiwanych przez nieco ponad 100 wagonów. Magdeburg jako jeden z pierwszych w Niemczech rozpoczął liniową eksploatację niskopodłogowych wagonów tramwajowych. Pierwsze wozy typu NGT8D pojawiły się w 1994 roku. W wyniku prowadzonych systematycznych dostaw, do 2012 roku wprowadzono do ruchu 83 tramwaje. Obecnie stanowią one podstawę komunikacji w mieście. Wszystkie tramwaje zostały dostarczone w czterech seriach. Wagony z poszczególnych serii różnią się nieznacznie od siebie. Pudła wagonów o numerach od 1301 do 1325 realizowano w zakładach Waggonbau Dessau. Kolejne wozy o numerach od 1326 do 1372 produkowano w zakładach Bombardier Transportation w Bautzen. Ostatnie pudła wagonów o numerach od 1373 do 1383 przygotowywano w zakładach Bombardier Transportation w Ammendorf. Ostateczny montaż wszystkich pojazdów odbywał się natomiast w zakładach Alstom LHB w Salzgitter.
W 2011 roku wagony NGT8D zaczęły wyjeżdżać na ulice Magdeburga razem ze zmodernizowanymi wagonami doczepnymi Tatra B6A2, które pozyskano z Berlina. W sumie wprowadzono do ruchu 11 takich przyczep. Kierowane są przede wszystkim do obsługi linii 9, na której zastąpiły składy trójawagonowe złożone z wozów Tatra.
Wraz z dostawami kolejnych wagonów NGT8D, z ruchu wycofywano coraz więcej wozów Tatra. Od 2002 roku w dni wolne i świąteczne na ulicach Magdeburga można zobaczyć tylko niskopodłogowe tramwaje. Do 2012 roku wykorzystywano pociągi tramwajowe złożone z wagonów Tatra T4DM i doczep B4DM. Pojazdy te były eksploatowane w Magdeburgu od 1969 roku i w tym czasie poddawano je licznym modernizacjom. Przebudowane wozy otrzymywały dodatkowe oznaczenie M. W styczniu 2013 roku ostatecznie wycofano je z ruchu. Ostatnie z pojazdów trafiły do rumuńskiego miasta Oradea.
Od tego czasu, w Magdeburgu eksploatowano jeszcze młodsze wagony Tatra typu T6A2 i B6A2. Kursowały one głównie na liniach 2 i 10. Wszystkie pozostałe pojazdy tego typu zostały zezłomowane wiosną 2014 roku w wyniku zniszczenia podczas powodzi, gdy wody Łaby zalały zajezdnię.
W 2020 roku zakupiono 8 przegubowych wagonów Tatra typu KT4DM z Berlina, aby złagodzić istniejące braki taborowe, związane z rozwojem sieci. Tramwaje te kursują głównie w trakcji podwójnej na liniach 3 i 5 w dni powszednie.
W latach 2023 - 2025 planowana jest dostawa 35 wagonów tramwajowych z rodziny Flexity, które wyprodukuje koncern Alstom. Zamówienie może być rozszerzone o dostawę dalszych 28 tramwajów. Czteroczłonowe wagony będą mierzyć 38 metrów. Będą więc o 8 metrów dłuższe od obecnie eksploatowanych niskopodłogowych wozów NGT8D.
Tabor tramwajowy w Magdeburgu korzysta z dwóch zajezdni. Główna zajezdnia zlokalizowana jest w północnej części miasta, przy trasie do jeziora Barleb. Została otwarta w 1974 roku. Stacjonują tu wozy Tatra oraz 50 wagonów 50 NGT8D. Podczas powodzi w 2013 roku zajezdnia została całkowicie zalana. Od tego czasu jest eksploatowana w stanie tymczasowym. Do 2027 roku planowana jest daleko idąca modernizacja, w tym z powiększeniem jej obszaru.
Druga zajezdnia funkcjonuje w południowo-wschodniej części miasta w Westerhüsen. Została oddana do użytku w 1921 roku. Od tego czasu przeszła kilka modernizacji i powiększyła swój obszar. Ostatni raz w 2001 roku. Eksploatuje 35 wagonów NGT8D.
W mieście istnieje też zajezdnia Sudenburg, w której obecnie stacjonują wagony zabytkowe. Zajezdnia ta funkcjonowała od 1877 do 1991 roku. Ciekawostkę stanowi fakt, że w 2016 roku tymczasowo wznowiła ona obsługę wagonów liniowych w związku z awarią wodociągową na Halberstädter Straße, gdy sieć tramwajowa została tymczasowo podzielona na dwie odrębne części.
Dodatkowo, w Brückfeld od 1899 roku funkcjonują główne warsztaty tramwajowe. Wraz z rozbudową północnej zajezdni, planuje się przenieść warsztaty na jej teren. Wówczas obecna lokalizacja zostanie opuszczona.
Do 2025 roku planuje się dalszą rozbudowę sieci tramwajowe. Dzięki temu miejski transport szynowy dotrze do prawie wszystkich, najważniejszych dzielnic i powstanie drugie połączenie w relacji północ-południe.
PSMKMS & Impuls
Komentarze