Tramwaje w Europie
Francja - Saint-Étienne
- Nadrzędna kategoria: Tramwaje
- Kategoria: Tramwaje na świecie
- Opublikowano: niedziela, 18, luty 2024 21:00
- PSMKMS
- Odsłony: 1009
Saint-Étienne położone jest w południowo-wschodniej Francji. W mieście funkcjonuje jedna z trzech sieci tramwajowych w kraju, poza Marsylią i Lille, która od czasu powstania pod koniec dziewiętnastego wieku, istnieje nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Po Saint-Étienne po torach o rozstawie 1000 mm kursują niezwykle wąskie tramwaje, bo zaledwie o szerokości 2,1 metra.
Początki miasta, nazwanego na cześć świętego Szczepana, sięgają 1222 roku, gdy cystersi założyli w tym rejonie opactwo. W XVI wieku rozwinął się tu przemysł zbrojeniowy. Saint-Étienne stało się też ważnym ośrodkiem targowym. W kolejnym wieku rozwinął się tu przemysł pasmanterii. Miasto słynęło między innymi z produkcji wstążek. Później stało się natomiast ośrodkiem wydobywczym zagłębia górniczego Loary. Przyczyniło się to do znacznego rozwoju Saint-Étienne i zwiększenia jego liczby mieszkańców w ciągu dziewiętnastego wieku z około 30 tysięcy do 110 tysięcy.
Obecnie Saint-Étienne zamieszkuje około 170 tysięcy ludzi. Nie jest to już również ośrodek górniczy. Miasto postawiło natomiast na kulturę. W tutejszym muzeum znajduje się jedna z największych kolekcji sztuki nowoczesnej we Francji. Funkcjonuje tu także znana fabryka produkcji rowerów.
Jako pierwszy na ulice Saint-Étienne wyjechały tramwaje parowe w grudniu 1881 roku, które kursowały La Terrasse oraz Bellevue po trasie liczącej 5,5 kilometra długości. Operatorem linii zostało przedsiębiorstwo Chemins de Fer à Voie étroite de Saint-Étienne. Już w 1882 roku liczba pasażerów przekroczyła najbardziej optymistyczne prognozy, co zachęcało do dalszej dynamicznej rozbudowy sieci. W okresie od 1907 do 1914 roku dokonano elektryfikacji tras tramwajowych. W 1930 roku długość torowisk wynosiła blisko 90 kilometrów. Był to najlepszy okres dla tramwajów w mieście.
Niestety, od 1932 roku ruszył stopniowy proces zastępowania komunikacji tramwajowej trolejbusową. W ciągu ponad 20 lat doprowadzono do niemal całkowitej likwidacji sieci. W 1956 roku w mieście ostała się tylko jedna linia tramwajowa, która przetrwała wyłącznie z braku możliwości przebudowy na potrzeby trakcji trolejbusowej. Zbyt wąskie ulice centrum Saint-Étienne uniemożliwiały bowiem poruszanie się trolejbusów lub autobusów. W związku z tym podjęto decyzję o zachowaniu systemu, czego konsekwencją było pozyskanie w latach 1958 - 1959 30 nowych wagonów PCC. Zastąpiły one pojazdy pochodzące jeszcze z lat trzydziestych. Zakupione tramwaje zostały specjalnie wyprodukowane dla Saint-Étienne. Były to 14-metrowe, jednoczłonowe pojazdy o szerokości zaledwie 2 metrów.
W 1959 roku linia Bellevue - La Terrasse kursowała z częstotliwością nawet co 2 minuty w godzinach szczytu. Jednak dopiero dwie dekady później dokonano pierwszej rozbudowy istniejącej sieci. W 1983 roku linię wydłużono z Bellevue do Solaure, zaś w 1991 z La Terrasse do Hôpital Nord, dzięki czemu osiągnęła ona długość 9,3 kilometra. W 2006 roku otwarto odgałęzienie z Peuple Libération do dworca kolejowego Gare de Saint-Étienne-Châteaucreux. Od 2015 roku rozpoczęto realizację odcinka o długości 4,3 kilometra, który połączył Châteaucreux z La Terrasse, obsługując Zénith, stadion Geoffroy-Guichard i dzielnicę Soleil. Realizację nowej trasy przeprowadzono w latach 2018 - 2019. Dzięki temu, do dworca kolejowego Châteaucreux tramwaje docierają z dwóch stron - zarówno od północy jak i południa. W centrum miasta, pomiędzy Peuple Libération a Anatole France, tramwaje poruszają się jednokierunkowo dwiema równoległymi ulicami a ruch samochodowy na nich jest znacząco ograniczony ze względu na ich niewielką szerokość. Z tego powodu wszystkie modele tramwajów eksploatowanych w mieście są bardzo wąskie. Dzięki temu jednak, komunikacja tramwajowa w Saint-Étienne przetrwały i dziś pozostaje niezagrożonym środkiem transportu w mieście.
Sieć tramwajowa w Saint-Étienne jest jedną z trzech we Francji, poza Marsylią i Lille, które powstały jeszcze w dziewiętnastym wieku i od tego czasu funkcjonują do dziś bez przerwy. Obecnie składa się z trzech linii kursujących po 16,2 kilometrów torów o rozstawie 1000 mm. Przedsiębiorstwem organizującym i odpowiadającym za przewozy jest Société de Transports de l'Agglomération Stéphanoise – STAS. W 2023 roku w mieście eksploatowano dwa typy tramwajów: 27 wozów Alstom-Vevey i 16 wozów CAF Urbos 3.
W latach 1991 - 1992 zakupiono do miasta 15 nowych wagonów TFS, oznaczonych numerami od 901 do 915, wyprodukowanych przez konsorcjum Alstom-Vevey. Dwuczłonowe, jednokierunkowe pojazdy o długości ponad 22 metrów i szerokości zaledwie 2,1 metra częściowo zastąpiły tramwaje PCC. W 1998 roku pozyskano niemal identyczne pojazdy w ilości 20 sztuk, oznaczone numerami od 916 do 935. Dzięki temu można było zakończyć eksploatację pozostałych wozów PCC. Po dostawie wagonów CAF Urbos 3, część tramwajów TFS z pierwszej serii została wycofanych z ruchu. Pojazdy te obsługują linie T3 w całości i częściowo T1.
W latach 2016 - 2017 pozyskano 16 wagonów CAF Urbos 3. Są to dwukierunkowe pojazdy o długości 33 metrów i szerokości zaledwie 2,15 metra. Oznaczone zostały numerami od 941 do 956. Obsługują w całości linię T2 z powodu braku pętli oraz częściowo linię T1.
Tabor tramwajowy garażuje w nowoczesnej zajezdni, zlokalizowanej w północnej części sieci. Oprócz tramwajów, stacjonują tam także autobusy, jak również funkcjonuje niewielkie Muzeum Transportu.
PSMKMS & Impuls
Komentarze